"Noc=strach", czyli smocze rozważania

... przepraszmy? Oj, no bo wszyscy zajęci, szkoła, szkoła, robota, szkoła i tak w kółko, że nawet czasu nie mamy siąść i czegoś napisać... Przepraszamy was jeszcze raz i zostawiamy z głupotami Smoczycy ;).

Smocze rozważania
Temat: Dlaczego boimy się nocy

  Ludzie boją się tego, co nieznane. Mimo, iż stale odkrywają nowe fakty, nauka nie próżnuje, nie robi sobie odpoczynku, tylko stale podąża naprzód, my nie wiemy wszystkiego. Te niewiadome nas przerażają. Lubimy widzieć, słyszeć, móc określić, co się wokół nas dzieje. Pora dnia jaka jest nic nie daje nam tego komfortu. I nie myślimy tutaj o miłym spacerze w blasku księżyca po przyjaźnie oświetlonych, pomarańczowych ulicach.

  Wyobraźmy sobie noc, las, ciemną plątaninę gałęzi, cieni i pajęczyn. Szelest liści, trzask łamanej gałązki, delikatne światło księżyca, które podświetla wszystko zimnym blaskiem, nadając krajobrazowi nastrój tajemniczości, grozy. W tym momencie tracimy orientację, zaczynamy się bać, bo nie jesteśmy w stanie wszystkiego zobaczyć takim, jakim jest. W ruch idą koła naszej wyobraźni. Mimo, iż racjonalnie podpowiada, że przecież duchy, wampiry, wilkołaki nie istnieją i istnieć nie mogą, to każdy przypomina sobie filmy, książki, w których te istoty występowały. Wystarczy, że o tym pomyśli przez ułamek sekundy, potrząśnie głową, powtarzając, ze magia nie istnieje, a potem… Każdy dźwięk jest dla nas odgłosem składającego się wroga, a pohukiwanie sowy zapowiedzią największego nieszczęścia.   Zaczynamy uciekać, mimo iż wiemy, że to wszystko dzieje się w naszej głowie. Wtedy to budzimy się bezpiecznie w naszym łóżku, za oknem jest jasno. Ciemności zniknęły.

  Od zawsze noc jest uważana za porę działania zła, więc nic dziwnego, że i my nie czujemy się wtedy pewnie. Strach przed nią został nam przekazany w genach. Nie zaskakuje więc to, że chcemy oświetlić wszystkie ulice i zakamarki miast. Chcemy poczuć się pewnie i mieć kontrolę nad wszystkim, nawet nad dniem i nocą, światłem i ciemnością.

Smoczyca