„Ania z Zielonego Wzgórza” - Lucy Maud Montgomery - recenzja

„Ania z Zielonego Wzgórza” Lucy Maud Montgomery

„Maryla i Mateusz Cuthbertowie, mieszkający na farmie Zielone Wzgórze, decydują się zaadoptować chłopca z sierocińca.

Kiedy na Zielone Wzgórze przybywa jedenastoletnia Ania Shirley, pewne jest, że bardzo lubi mówić, ma niezwykle bujną wyobraźnię i zdecydowanie nie jest chłopcem.

Czy wrażliwa, pełna oryginalnych pomysłów dziewczynka znajdzie swoje miejsce wśród różnie do niej usposobionych mieszkańców wioski?

Powieść kanadyjskiej pisarki Lucy Maud Montgomery (1874-1942) to jedno z kilku nigdy nie starzejących się arcydzieł literatury dla dzieci i młodzieży. Książki o Ani znaleźć można na półkach nastolatek na całym świecie.”

„Ania z Zielonego Wzgórza” Wydawnictwo Literackie  (tekst z okładki)

Wreszcie (albo może dopiero), po długiej przerwie wstawiam kolejną recenzję. Zdaję sobie sprawę z tempa mojej działalności, ale niestety - szkoła nie pojmuje moich blogerskich obowiązków. Na szczęście znalazłam, co nieco czasu na napisanie i wstawienie zamówionej recenzji. Zapraszam :)

„Ania z Zielonego Wzgórza” jest obowiązkową lekturą szkoły podstawowej. Sama przyznam, że kiedy ją czytałam po raz pierwszy podchodziłam do niej nieco sceptycznie (już nie pamiętam dlaczego). Mimo to przeczytałam ją od deski do deski i to w całkiem krótkim czasie. Nie mogę wam powiedzieć czy byłam ją oczarowana, czy tylko zadowolona. Pamiętam, nie żałowałam, że sięgnęłam po nią. Powiem wam za to jak się czułam po aktualnym przeczytaniu książki. To co mnie zaskoczyło to to, jak magia Ani działała na mnie teraz. Kiedy czytałam ją po raz pierwszy wywołała u mnie radość, zadowolenie. Teraz była mi obojętna, ale w pozytywny sposób (chodzi mi o to, że nie żałowałam czasu, ale gdybym jej nie przeczytała również bym nie żałowała). Nie wiem czy to wynika z ponownego zapoznania się z historią Ani, czy z mojego uosobienia. Nie mam pojęcia.

„Ania z Zielonego Wzgórza” ma wiele plusów. Chciałabym zacząć od największego pozytywu, czyli tytułowej Ani Shirley. Postać ta wywołała u mnie sympatie głównie ze względu na to, że mimo swojej nieprzyjemnej przeszłości potrafiła być szczęśliwa. Mimo, że los cały czas kład jej kłody pod nogi ona w końcu znalazła rodzinę, przyjaciółkę, dom. Podoba mi się jej optymizm. No i oczywiście to jak jej obecność wpłynęła na mieszkańców wioski. Kolejna zaleta Ani to jej osobowość – tej gaduły nie da się po prostu nie polubić. Jej wyobraźnia, wyrafinowane słownictwo, ciągłe odpływanie w świat marzeń, które często doprowadza do zabawnych sytuacji, jest czymś, co przywiązuje nas do niej. Oczywiście nie tylko Ania jest wartą uwagi postacią. Powieść Lucy Montgomery jest pełna takich bohaterów – Maryla, Mateusz, Małgorzata, Gilbert, Diana i wiele innych.

Kolejną zaleta jest zawarty w powieści humor – niezapomniane, zielone włosy Ani, połamanie drewnianej (chyba drewnianej, nie pamiętam) tabliczki na głowie Gilberta czy chociażby sok malinowy na pierwszym przyjęciu herbacianym Ani.

Nie potrafię rozdzielić zalet tej książki na osobne cechy. Całość jest czarująca, a ja wyodrębniłam tylko te elementy, które najbardziej się przyczyniły do mojej sympatii w stosunku do „Ani z Zielonego Wzgórza”.

Jeżeli chodzi o wady to mam tylko jedną, jednak ona bardzo mocno dotyczy mojego gustu. Tym minusem (albo raczej minusikiem) jest to, że osobiście wolę książki historyczne, fantastyczne czy kryminały. Takie, w których występują zagadki, walki i przede wszystkim czarne charaktery - wrogowie. Tego mi potrzeba, aby książkę nazwać "bajeczną". Ale niestety nie można się spodziewać po powieści obyczajowej występowania wielkiego lorda wampirów chcącego unicestwić ludzkość, nieprawdaż?

Podsumowanie:

Cud, miód i orzeszki! Ale lorda wampirów nie było...

Ocena – Mocna 5

Dziękuję za uwagę!

Harpia